“ ใบไม้สีทอง “ ได้จากไม้ชนิดหนึ่งที่เป็นไม้เถาเนื้อแข็งขนาดใหญ่ มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า : Bauhinia aureifolia K.Larsen &S.S Larsen วงศ์ : Fabaceae / Leguminosae มีชื่อทางพื้นเมืองว่า : ใบไม้สีทอง เถาไม้สีทอง ย่านดาโอ๊ะ ไม้ชนิดนี้เป็นเถาไม้เลื้อยที่สามารถเลื้อยขึ้นไปคลุมตามเรือนยอดไม้ของต้นไม้ขนาดใหญ่ ลักษณะใบคล้ายใบชงโคแต่มีขนาดใหญ่กว่า มีขอบหยักเข้าทั้งที่โคนใบและปลายใบเป็นวงสองอันติดกันคล้ายรูปหัวใจ มีขนปกคลุมหนาแน่นเหมือนกำมะหยี่เนียนนุ่ม สีทองเหลือบรุ้งเป็นประกายงดงาม ถิ่นกำเนิดถูกค้นพบครั้งแรกในปี พ.ศ. 2531 ในเขตจังหวัดนราธิวาสและยะลาในพื้นที่ริมธารในป่าดิบชื้น อุทยานแห่งชาติ “น้ำตกบาโจ” และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าฮาลา-บาลา เมื่อครั้งสมเด็จพระบรมราชินีนาถ เสด็จทรงงานที่จังหวัดนราธิวาส ได้มีชาวบ้านนำใบไม้ชนิดหนึ่งมาถวาย ใบไม้นั้นมีลักษณะสีทองและมีลักษณะใบสวยงามเป็นเอกลักษณ์ยิ่งนัก ทรงโปรดให้นำไปประดับในพระตำหนักทักษิณราชนิเวศน์ พระองค์จึงได้ทรงพระราชทานชื่อต้นไม้ดังกล่าวตามแหล่งที่พบคือ ย่านดาโอ๊ะ และทรงรับสั่งให้มีอนุรักษ์พันธุ์ไม้ตั้งแต่นั้นมา หลายคนรู้จักในไม้ชนิดนี้ว่า " ใบไม้สีทอง "